هایکو : Haiku

haiku — Tue, 01 Jul 2008 21:12:54 GMT

چند هايكو از سانتوكا

haiku — Wed, 19 Dec 2007 12:24:18 GMT

(1)

صبح و شام
زنگ معبد را به صدا در مياورد-
بادي در كاجها

松風に明け暮れの鐘撞いて

Matsu Kaze ni akekureno Kane Tsuite

Morning and evening,
Striking the temple bell,
Wind in the pines.

*****

(2)

قار قاركلاغ-
من هم تنهام

鴉啼いてわたしも一人

Karasu Naite Watashi mo Hitori

The cawing of a crow -
I also am alone.

　همزمان با هايكوي هوسايي :

سرفه هم كه مي كنم

تنهايم.

هوسايي نيز هايكو نويسي بود كه به همين سبك هايكو مي نوشت آغازگر هايكوي مدرن Seisensui Ogiwaraست.سانتوكا و هوسايي همديگر را مي شناختند اما همديگر را هرگر ملاقات نكردند.

*****

۳))

مي نگرم به ماه آفل-

تنهاي تنها

落ちかかる月を観てゐるに一人

Ochikakaru Tuki wo Miteiru ni Hitori

Watching the setting moon,
I am by myself.

*****

(4)

مستم
تلوتلوخوران-
برگها مي ريزند.

ほろほろ酔うて木の葉ふる

Horo-Horo Youte Konoha Furu

I am drunk,
Mellowly,
The leaves are falling.

*****

(5)

مي ايد كه بنشيند،
برپاهاي خسته ام-
سنجاقكي

つかれた脚へとんぼとまつた

Tsukareta Ashi e Tombow Tomatta

Coming to perch,
On my tired-out legs -
A dragonfly.

***

(6)

در آب
انعكاس مسافري-
هنگامي كه مي گذرم

水に影ある旅人である

Mizu ni Kage aru Tabibito de aru

In the water,
A traveler's reflection -
As I pass.

*****

(7)

از اين كوه ،
كه ديگر نخواهم ديد ،
دور ِ دور مي شوم.

また見ることもない山が遠ざかる

Mata miru kotomo nai Yama ga tozakaru

This mountain,
Which I will never see again,
Becoming farther and farther away.

در 30-1929 جز ادامه دادن به سفر نتوانستم كاري انجام دهم. در جاي جاي كيوشو پرسه ميزدم.

*****

(8)
در اين بازتاب زيبا،

عشق بازي ِ
مرغانِ آبي،

れいろうとして水鳥はつるむ

Reirou to shite Mizudori ha tsurumu

In the beautiful radiance,
Water birds,
Making love.

*****

(9)

سنگ چشمها *گريان-
براي دور انداختن بدنم،
جايي نيست

百舌Mozu naite Mi no Sutedokoro Nashi

鳥啼いて身の捨てどころなし

The shrike's crying -
For discarding my body,
There is no place.

هر چند كه ممكن ست سانتوكا قصد اشاره به اين داستان را نداشته اما داستان مشهوري در مورد كيويا هست . كيويا راهبي بودكه در قرن دهم در كيوتو سخنان بودا را به ديگران مي آموخت.

زماني كه كيويا ميان گدايان كيوتو زندگي ميكرد راهب والا مقامي به نام سنكان او را در كنار رودخانه شناخت سنكان از او پرسيد "چگونه مي توانم بعد از مرگ ايمن باشم ؟" كيويا متعجب جواب داد " اين سوالي ست كه من بايد از شما بپرسم .من آواره اي هستم كه خود سرگردان ست.و هيچ وقت به اين فكرنكرده ام . سنكان از سوال پرسيدنش دست نكشيد و باز محترمانه پرسيد .كيويا گفت " هر كجا كه خواستي مي تواني بدنت را دور بيندازي" و دور شد.

(10)

صبح زود
يك ستاره مانده ست
امروز هم روز خوبي ست

けさもよい日の星一つ

Kesa mo yoi-hi no Hoshi Hitotsu

Early morning,
One star remaining,
It's a good day too.

*****

(11)

تلپ!
بر كاسا يم-
كامليايي

笠へぽつとり椿だつた
Kasa e Pottori Tubaki data

Plop!
On my kasa -
A camellia.

( كاسا : كلاه حصيري)

*****

مي پوشم
بي هيچ حرفي-
صندلهاي حصيري امروزم را

だまつて今日の草蛙穿く
Damatte kyou no Waragi haku

Putting on,
Without a word,
Today's straw-sandals.

سانتوکا تانه دا

haiku — Fri, 14 Sep 2007 16:09:01 GMT

سانتوكا تانه دا (1882-1940) يك هايكو نويس فرم شكن است كه ساختار 5-7-5 هجايي را كنار گذاشت.

نام واقعي سانتوكا ، شُو ایچی بود . جواني اش پر از رنج و اندوه هايي همچون خودكشي مادر و ورشكستگي خانواده اش بود.
زندگي سانتوكا ممكن ست غم انگيز به نظر آيد . پسر مرد عياشي بود كه تمام دارايي اش را در معامله اي از دست داد و ورشكسته شد .وقتي هشت ساله بود مادرش با انداختن خود در چاه خودكشي كرد . ترك تحصيل ؛ از دست دادن كار ، ميخوارگي ؛ ازدواج ناموفق و يك بار خودكشي ناموفق با قطار.و...از ناكامي هاي زندگي اوست.
سانتوكا را از روي ريل برداشتند و به نزديكترين معبد ذن بردند و گی یان موچیزووکی اُشُ راهب بزرگ معبد مردي مهربان بود و بي هيچ پرسش و سرزنشي او را پذيرفت و به او اجازه داد تا هر زمان كه بخواهد آنجا بماند. سانتوكا هميشه به بوديسم علاقمند بوده و بعد از يكسال تفكر ذن (مديتيشن ) و كار در معبد در سن چهل و دو سالگي او راهب ذن شد. ذني كه او تمرين كرد گرچه سنتي اما غير معمول بود. آن ذن تنها راه رفتن بود . جاده بي انتها ، خانه و رهبانگاهش شد. پس از راهب شدن عمر را به سير و سفر در سراسر ژاپن گذراند. و فقط ده ماه قبل از مرگش خانه نشين شد. كلبه كوچكي كه در ان اقامت گزيد به نام ايسسوُ و به معني علف هرزي ست كه اين كلبه در شمال دانشگاه اِ هی مِ و كتابها يش در موزه شيكي نگهداري مي شود.

گفته اند كه سانتوكا بيش از بيست و هشت هزار مايل راه رفت و هر صبح بي پول و بي غذا و حتي بي آنكه بداند به كجا مي رسد و يا كجا مي ماند به راهش ادامه ميداد. راه سختي بود اما اين راه برايش آفتاب و باران، بخشش و خصومت، غذا و گرسنگي، لبخند و اخم و سلامتي و بيماري، تشنگي و آب ، تنهايي و لحظات مصاحبت، غم و شادي داشت اما لحظه هايي كه در آن زيست به همه چيز چه خوب و چه بد روي خوش نشان داد همانطور كه گی یان مهربان او را آنگونه پذيرفته بود.

ثبت افكار و احساسات ودرك و بينش و رويارويي او با خود و كشف خود در هايكوهايش نمايان ست. سادگي مطلق ؛ درستي و عدم حضور تصنع و تزوير ويژگي هايكوهاي اوست. در جهان اينگونه ما هايكوهاي سانتوكا مانند هوايي تازه، خنك و پاك ست.

haiku — Thu, 10 May 2007 22:57:18 GMT

به شوخي

گربه مي گيرد شان ...

مگس هاي پنجره

1822

.なぐさみに猫がとる也窓の蠅

nagusami ni neko ga toru nari mado no hae

just for fun

the cat catches them...

window's flies

Issa

برگ

haiku — Sun, 01 Apr 2007 08:32:18 GMT

from inside one leaf
it blows...
spring breeze

مي وزد

از درون ِ برگي...

نسيم بهار

one leaf
for the nightingale...
New Year's herbs

يك برگ

براي بلبل...

سبزه هاي سال نو

New Year's kite--

out of green leaves

then back in

بادبادك سال نو-

بيرون مي آيد ازبرگهاي سبز

و سپس باز ميگردد

new grass growing--
a masterful
leaf arrangement!

رويش علف تازه-

چه استادانه

نظم برگ!

in leafy shade
an old one's voice...
a frog!

در سايه برگها

صدايي پير ...

وزغي !

with a singing cicada
softly...
one leaf falls

آرام

با صداي زنجره...

برگي مي افتد

even the suckling
kitten watches...
falling leaf

تماشا مي كند

بچه گربه شيرخواره نيز...

برگي كه مي افتد.

the kitten holds it down
just a moment...
fallen leaf

براي لحظه اي

بچه گربه نگهش ميدارد...

برگ افتاده

the dog sprawling
for a nap...
a fallen leaf

براي چرت زدن

سگ دراز مي كشد...

برگ افتاده

the leaf
his fly-guard...
he sleeps

برگ

پشه بندش...

ميخوابد

people have gone
lanterns have died...
one leaf remains

مردمان رفته اند.

فانوسها مرده اند...

برگي مي ماند

Issa